สลัดกรวดออกจากรองเท้าเถิด

 

 

 

ทันทีที่เงามืดแห่งความตายพาดผ่านเข้ามา

ชีวิตและครอบครัวของ อีธาน  ก็ย่ำอยู่ในหลุมดำแห่งความปวดร้าว

พวกเขาย่ำจนหลุมลึกลงไปเรื่อยๆ

พวกเขาดำดิ่งสู่ความอาดูร โศกเศร้า

และแล้ว

แค่เพียงใครคนหนึ่งหยิบกรวดที่ติดอยู่ในรองเท้าออก

….ความเจ็บปวดที่ตอกย้ำทุกย่างก้าว…ก็ทุเลา….และคงจางหาย..เมื่อเวลาผ่านไป..ในที่สุด…

 

 

 

นั่นคือทั้งหมดที่ฉันรู้สึกกับหนังเรื่องนี้

reservation road

หนังที่บีบรัดหัวใจ จนขาอ่อนแรง เหนื่อยล้า

 

ทันที่หนังจบ

ฉันอยากจูงมือคุณ

กลับเข้าไปในโรงอีกครั้ง

นั่งดูหนังเรื่องนี้ด้วยกัน

ฟังเสียงแห่งความสูญเสีย

เห็นน้ำตาแห่งการพลัดพรากจากสิ่งที่รักยิ่ง

ดูแววตาแห่งความชอกช้ำเกินบรรยายของคนที่คุกเข่าวิงวอนว่า

“เพราะผมกลัวเกินกว่าจะยอมรับความผิดที่ทำลงไป แต่ผมก็ต้องตายทั้งเป็นนับจากวันนั้นเป็นต้นมา”

 

แต่ฉันทำได้แค่ สลัดกรวดที่ติดอยู่ในรองเท้าออกไป

ก่อนจะเดินออกจากโรง

 

…

ไฟดับแล้ว